سلام!

قرار نبود به این زودی ها به روز کنم...همیشه فکر میکردم میشه آدم از شدت درد روحی و احساسی

به جایی برسه که  زندگیش رو لبه ی تیغ قرار بگیره و بیشتر سمت سقوط باشه؟...میشه آدم چند روز

 پشت هم گریه کنه؟میشه ساعت ها طول یه خیابونو طی کرد اونم با گریه؟

بی خیال این حرفا...

شکست پشت زندگیم زانوی لحظه هام...

مونالیزا دیگه تموم شد...

خداحافظ همگی!

آخه:

رسیده ام به ته خط به دنیایی که تاریک است

 

نوشته شده در سه شنبه یکم بهمن 1387ساعت 13:14 توسط مریم خالقی| |